بسند صحيح و حسن كالصحيح از آن حضرت منقول است كه چون خواهى كه متوجه نماز شوى و بهتر آنست كه بعد از اقامه بخواند و پيش از آن نيز بد نيست و اول اظهر است پس بگو اين دعا را كه ترجمه اش اين است كه خداوندا به درستى كه مقدم مىدارم محمّد ( ص ) را در پيش حاجت خود يعنى آن حضرت را شفيع خود مىسازم و به سبب او توجّه مىكنم بسوى تو پس بگردان مرا به بركت آن حضرت يا به بركت شفاعت آن حضرت رو شناس نزد خود و عندك در اكثر نسخ نيست اما در كافى و تهذيب هست و هر دو خوبست در دنيا و آخرت به آن كه در دنيا شفاعتم به دعا مقبول باشد و در آخرت به شفاعت و مرا از جمله مقرّبان نزد خود گردان و به بركت آن حضرت نماز مرا مقبول گردان و به شفاعت آن حضرت گناهان مرا بيامرز و به يمن آن حضرت دعاى مرا مستجاب گردان به درستى كه توئى خداوندى كه آمرزنده و مهربانى . ( فاذا قمت إلى الصّلاة فلا تاتها سعيا [ شبعا - خ ] و لا متكاسلا و لا متناعسا و لا مستعجلا و لكن على سكون و وقار فاذا دخلت فى صلاتك فعليك بالتّخشّع و الاقبال على صلاتك فانّ الله عزّ و جلّ يقول * ( وَإِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخاشِعِينَ ) * و استقبل القبلة بوجهك و لا تقلَّب وجهك عن القبلة فتفسد صلاتك و قم منتصبا فانّ رسول الله صلَّى الله عليه و آله قال من لم يقم صلبه فلا صلاة له و اخشع ببصرك و لا ترفعه إلى السّماء و ليكن نظرك إلى موضع سجودك و اشغل قلبك بصلاتك فانّه لا يقبل من صلاتك الَّا ما اقبلت عليه منها بقلبك حتّى انّه ربّما قبل من الصّلاة ربعها او ثلثها او نصفها و لكنّ الله عزّ و جلّ يتمّها للمؤمنين بالنّوافل و ليكن قيامك فى الصّلاة قيام العبد الذّليل بين يدى الملك الجليل و اعلم انّك بين يدى من يراك و لا تراه و صلّ